Jarenlang hebben de ontwerpers van de dienst Publieke Werken de stad verrijkt met zorgvuldig vormgegeven bruggen en gebouwen. Gelukkig zijn er nog veel van de uitgevoerde ontwerpen bewaard gebleven. Het straatmeubilair van de Amsterdamse School komt er helaas minder goed vanaf.
Net als de gebouwen, werd het straatmeubilair ontworpen als onderdeel van het Gesamtkunstwerk; een totaal concept wat een monumentale eenheid moest vormen. De fraai vormgegeven gietijzeren splitkasten van de Amsterdamse Schoolarchitect Pieter Marnette zijn vanaf 1926 tot in de jaren zeventig in de stad geplaatst, en passen zeer goed in het beschermd stadsgezicht van Plan Zuid.
Helaas verdwijnen deze historische splitkasten stilzwijgend uit het straatbeeld. De splitkasten voldoen niet meer aan de moderne eisen die we aan het net stellen, zo stelt Liander. Bovendien behoort het behouden van de historische splitkasten niet tot hun taken. Inmiddels zijn er al meer dan honderd verdwenen in de stad. Ze laten een lege ruimte achter, maar worden meestal vervangen door een saaie, grijze splitkast.
Twee bezorgde Amsterdammers proberen dit al jaren aan te kaarten bij de gemeente, tevergeefs. Heemschut Amsterdam deelt deze zorgen en heeft dit aangekaart bij onze contacten van Monumenten & Archeologie. Met gemengd resultaat: Liander blijkt zich niet aan toezeggingen te houden. En als de kasten een gemeentelijk monument worden maar niet meer worden gebruikt, wie is dan de eigenaar?
Cookies
Maak een keuze tussen het accepteren van alleen functionele cookies (deze zijn noodzakelijk) en optionele analytics cookies waarmee wij deze website kunnen verbeteren. Lees meer op privacy & cookies.
