Deze zwart geteerde vlasschuur dateert uit 1881 en staat binnen het beschermde dorpsgezicht van Dreischor. Dit Zeeuwse dorpje groeide was in de achttiende en negentiende eeuw het middelpunt van de vlasteelt. De vlas werd verwerkt tot producten zoals olie en linnen. De teelt en verwerking van vlas vormde zo een substantiële inkomstenbron voor de inwoners van Dreischor en werd een belangrijk onderdeel van de lokale ambachtscultuur.
De eigenaar van de vlasschuur heeft verregaande plannen om de schuur te transformeren tot woning. De plannen komen echter neer op sloop-nieuwbouw. Heemschut Zeeland sprak zich in 2024 in een zienswijze uit over de cultuurhistorische waarde van de schuur en vraagt de gemeente de vergunning niet te verlenen. In het dorp is de bedreiging van de vlasschuur niet onopgemerkt gebleven: de plannen stuitte op verzet van ruim 400 omwonenden die een petitie ondertekenden.
Ondanks de bezwaren van bewoners en Heemschut is de vlasschuur in het voorjaar van 2026 gesloopt. De lege kavel werd daarna te koop aangeboden. Bewoners hingen uit protest een bordje op het bouwhek met de tekst Het gat van Dreischor. Heemschut Zeeland is intussen benieuwd of er nog onderdelen van de schuur te redden zijn en of er kans is op reconstructie.
Ook de precedentwerking is voor Heemschut Zeeland belangrijk. Aan dezelfde straat staat namelijk nog een karakteristieke landbouwschuur die men wil verbouwen tot vier woningen. Ook andere vlasschuren kunnen onder druk komen te staan. Zo dreigt stap voor stap de cultuurhistorische waarde van Dreischor verloren te gaan.
Foto's: Karen van Oudheusden
