De Binnendieze is een stelsel van stroompjes in de binnenstad van ’s-Hertogenbosch. Bij het ontstaan van ’s-Hertogenbosch werden kunstmatige lopen gegraven die dienden als eerste stadsgracht. Later werd dit verder uitgebreid om de scheepvaart en doorstroom te bevorderen. Het resultaat was een doolhof van stroompjes van ongeveer twaalf kilometer lang.
De Binnendieze bestaat uit de Groote Stroom, de oude hoofdstroom van de Dieze, tegenwoordig de Dommel; en de Vughterstroom, een oude beek die uitmondde in de Dieze. Over een deel van het stroomstelsel zijn huizen gebouwd. De beken kregen zo steeds meer de functie van riool. Nadat de stad in 1887 een waterleiding kreeg, raakte het waterloopstelsel van de Binnendieze in verval.
Om stankoverlast van het vervallen waterstelsel tegen te gaan, ontstaan er in de twintigste eeuw plannen om de Binnendieze te dempen. Als tegenreactie wordt het Comité tot Behoud van de Binnendieze opgericht, waar de politieke partij Beter Bestuur uit voortkomt. Ook Heemschut spreekt zich uit over de plannen en dient een bezwaarschrift in.
In 1969 besluit de gemeenteraad desondanks om de Binnendieze te dempen. Gelukkig kan men meteen tot uitvoering overgaan, omdat er eerst een nieuw rioolstelsel moet worden aangelegd. Dit geeft ruimte voor acties. In december 1972 wijst de minister de Bossche binnenstad aan als beschermd stadsgezicht. Hierdoor is de dreigende demping van tafel. Mede door de druk van Beter Bestuur en door de inzet van Heemschut is de demping afgeblazen en omgebogen tot zo goed mogelijk herstel.
De herstelwerkzaamheden duurden tot 1998. Tegenwoordig is een rondvaart over de Binnendieze één van de populairste attracties van ’s-Hertogenbosch.
Beeldmateriaal: Wikimedia Commons
Cookies
Maak een keuze tussen het accepteren van alleen functionele cookies (deze zijn noodzakelijk) en optionele analytics cookies waarmee wij deze website kunnen verbeteren. Lees meer op privacy & cookies.
