Ringoven

Een ringoven is een grote oven voor het bakken van bakstenen en dakpannen. Ooit waren er Limburg, waar de grofkeramische industrie bloeide, veel te vinden. Van al die ovens is alleen de Panningse ringoven bewaard gebleven. Deze ringoven is afkomstig uit 1909 en maakte deel uit van de N.V. Heldensche Steenfabriek. De schoorsteen is wat jonger: deze werd tijdens de Tweede Wereldoorlog opgeblazen en in 1945 weer herbouwd. De Panningse ringoven is tot in het begin van de jaren ’90 van de twintigste eeuw nog operationeel geweest, als laatste in Limburg.  

Een ringoven heeft een aantal kamers die de steenbakker onafhankelijk van elkaar kan stoken. In een rondlopende gang komen een aantal poorten uit voor de aanvoer en afvoer van de stenen. De steenbakker stookte zo’n kamer op tot wel meer dan 1.000 °C om de stenen te bakken. Deze kamer verwarmde dan automatische de volgende kamer voor. Wanneer de stenen uit de eerste kamer gebakken waren, doofde de steenbakker het vuur. In de volgende kamer stak hij het vuur aan. Zo was een continu bakproces mogelijk.