Het stationsgebouw in Echt is in 1867 gebouwd naar het ontwerp van spoorweg-ingenieur Karel Hendrik van Brederode. Het ging hier om een standaardontwerp van de Staatsspoorwegen, ‘vijfde klasse’. De klasse had betrekking op de grootte van het station en was gerelateerd aan het aantal inwoners van de plaats waar het station zou komen. Vijfde klasse was het kleinste model.
Het station is uitgevoerd in een sobere Waterlandsstijl en ligt aan de lijn Venlo – Maastricht. Deze spoorlijn werd geopend in 1965 met meer van dit soort stations, allemaal van het type vierde en vijfde klasse voor plattelandsgemeenten. Het pand is beeldbepalend als onderdeel van de historische bebouwing aan de Stationsweg en is een rijksmonument.
Onze leden zijn onze achterban. Hoe meer leden, hoe sterker we staan. Draag zelf je steentje bij aan behoud en bescherming van erfgoed en word lid van Heemschut. Zo ondersteun jij direct de grootste erfgoedvereniging van Nederland. Een kleine stap, met een groot effect.
Cookies
Maak een keuze tussen het accepteren van alleen functionele cookies (deze zijn noodzakelijk) en optionele analytics cookies waarmee wij deze website kunnen verbeteren. Lees meer op privacy & cookies.
Door moderniseringswoede in de jaren zestig en zeventig sloopt de NS op grote schaal stations – zonder rekening te houden met de cultuurhistorische waarde en beeldbepalende betekenis. De argumenten waren: de gebouwen zijn onpraktisch, totaal versleten, onmogelijk te herstellen, te groot en te duur in onderhoud. Na verloop van tijd is ook het station in Echt aan de beurt. Dit station zou mogelijk een testcase worden voor het nieuwe beleid van de NS.
In 1986 komt er een gesprek tussen de NS en het College van Burgemeester en Wethouders van Echt. Ook Heemschut en het Cuypersgenootschap zitten aan tafel. De gemeente spreekt haar twijfel uit over de argumenten van NS om het gebouw te slopen. De burgemeester zorgt voor extra bedenktijd: Heemschut en het Cuypersgenootschap krijgen tijd om onderzoek te doen.
Al snel blijkt dat het oude gebouw heel goed aan de moderne gebruikseisen is aan te passen. Dit zal alleen wel iets duurder zijn dan sloop-nieuwbouw. Toch komt het tot een sloopvergunning voor het station. Dit leidt tot veel protest onder de inwoners van Echt. Zelfs in de Tweede Kamer worden vragen gesteld. Uiteindelijk komt er weer een overleg tussen Heemschut en NS tot stand: in 1987 valt het besluit om het station niet te slopen, maar te restaureren. De restauratie wordt in oktober 1989 afgerond. Heemschut Limburg kan opgelucht ademhalen.
